درباره من:



  • درود

    ایرانی هستم و فرزند همین آب و خاک
    حدودا 30 ساله
    دانش آموخته سینما
    فارغ از فیلم و مستند و انیمیشن که حرفه اصلی هست ،
    دستی در ترانه ، ملودی ، طراحی و ... دارم
    ( البته هیچگاه نخواستم از این توانایی ها ارتزاق کاذب کنم ؛
    حداقل تا الان ! )
    اگر روزی به عنوان فیلمساز ، آثارم بر پرده سینما یا نمایش خانگی باعث درآمد شد یا به عنوان ملودین و ترانه سرا برای آهنگ و آلبومم این اتفاق افتاد یا کنسرت و ... بسیار خوب
    در غیر اینصورت ، خرده فروشی اثر هنری و اینگونه چند صباح زیستن را دور از شأن می دانم
    به عنوان انسانی تنها در هستی اما آزاداندیش ، شخصیت و هنر برایم ارزشمند هستند و هیچ یک را فدای دیگری نخواهم کرد


    چرا من در حامی باش هستم ؟!

    اما اینکه چرا من در این سایت ( حامی باش ) پادکستم رو برای دریافت donate ، فاند یا ائانه و کمک مردمی معرفی کردم
    اولا چون این فضا ضمن احترام به شأن برنامه ساز و مخاطب ، به طور رسمی مکانیزمی مهیا کرده برای حمایت از تولیدکننده ها در حوزه ی پادکست ، موسیقی و ...
    و من مِدیوم پادکست رو اونقدر جدی و به قولِ مسعود فراستی "روپا" میدونم که بتوان برای عرضه ی تولیدات هنری و خلاقانه ی کلان یا خرد و انتشار برای مخاطب و تأثیرگذاری بر فرهنگ جامعه از طریق آن اقدام کرد
    در ثانی باید بتوان از پس هزینه های تولید پادکست برآمد

    چون من غیر از همین پادکست و فعالیت های هنری ، شغل و درآمد خاص دیگری ندارم و هر هفته یک اپیزود منتشر می کنم ( بر خلاف بسیاری از پادکست های دیگه که به صورت ماهیانه فعال هستند ) و دغدغه م هست که هر اپیزود از نظر کمی‌وکیفی شایسته شنیده شدن توسط شنوندگان باشد
    چه ایرادی دارد اگر مردم حمایتگرِ تولیدات محبوب خودشان باشند
    و البته اگر فردی از نظر مالی وضعیت خوبی نداشت به رایگان از محتوای برنامه استفاده کند ( نوش جونش ! ) 
    بر همین اساس ، حضور در همچین فرآیندی نه تنها برایم منعی نداشت بلکه تا حدی خوشآیند نیز هست و بسیار تفاوت دارد با هنرفروشی

    به عده ای سوء استفاده گر ( هیچگاه در زندگی به آن تن نخواهم داد )
     که قطعا پس از آن بحث دخالت شان در کار ، سانسور و ... پیش خواهد آمد و دیگر کار برای مردم نخواهد "ماند"
    بدینسان امیدوارم تا وقتی حرفی برای گفتن هست بتوانم آثارم رو به مردم تقدیم کنم و اونها دوست داشته باشن و دُر به پای خوکان نریزم !

    من با نام "پاتریوت" در اینترنت فعال هستم

    اخیرا پادکست "قصه صبح شنبه" را راه اندازی کردم
    قصه صبح شنبه یک پادکست اجتماعی ~ فرهنگی ~ سیاسی ~ انسانی هست که در تولید آن از المان های داستانی و نقل و روایت و ...
    با چاشنی طنز بهره گرفتم
    اولین اپیزود به تازگی تقدیم شنوندگان شد

    در صورتی که نه فضای کوچک مناسبی در اختیار داشتم ، نه حتی تلفن همراه سالمی که بتواند در غیاب رکوردر یا میکروفن ، صدا را به شکلی نه حرفه ای ، بلکه تا حدی بی نقص ضبط کند
    و نه حتی سیستمی که بتواند تدوین مختصری انجام دهد .
    وقتی کار ضبط و تهیه اولین قسمت به پایان رسید تازه متوجه شدم تولید پادکست با تلفن همراهی که میکروفن و اسپیکرش آسیب دیده و سیستم ضعیف یکی از دوستان که در غیاب لپ تاپِ به تعمیرگاه رفته ، حتی نرم افزار تدوین رو به سختی اجرا می کرد ، چقدر سخت بود !

    مخاطب گرامی
    یک هنرمند ، فیلمساز ، خواننده یا کمدینی که مخاطب را می‌خنداند ، اگر اثرش را رایگان ارائه می کند ، به آن معنا نیست که کار صورت گرفته ، بدون صرف وقت ، هزینه و توان برای سازنده بوده !

    کاری که ما انجام می دهیم با صرف وقت و انرژی بدون تضمینی بر دریافتِ مزد آنچنانی ، یا حداقل بازگشت سرمایه ،  قطعا از حسی غیر از خودخواهی ، ثروت اندوزی ، تنگ نظری و خساست سرچشمه گرفته

    اما چه میتوان کرد با دستانِ خالی رودرروی هزینه های سر به آسمان ساییده ، آن هم در این عصر

    سخن آخر اینکه بر حقوق معنویِ اثر هیچگاه نمی توان قیمت گذاشت و ارزش های معنوی اثر در هیچ کجای دنیا خرید یا معامله نمی شود و آنچه با پرداخت مادی دریافت می شود همان حقوق مادی اثر است

    ما اثر را بدون چشم داشتی به شما تقدیم و قیمت‌ گذاری مادی آن را به شما می سپریم
    و آنگاه نه مبلغی هنگفت بلکه حتی چندین برابر پایین تر از ارزش مادی اثر 

    ( طوری که صرفا بتواند چرخ تولید را بچرخاند)
    اگر پرداخت شود به آن بسنده می کنیم
    که مشکلات اقتصادی برای همه هست

    و قصد ما گرداندن تجارتخانه نیست

    خلاصه ی عرض اینکه بقای پادکست به شما شنونده عزیز بستگی دارد

    تا در این راه سنگلاخ ، بتواند ادامه دهد

درحال بارگذاری صفحه...