کم آنچه
امین ناصری هستم و کمانچه مینوازم. از سال ۱۳۹۴ شروع به بارگذاری موسیقی در فضای مجازی از جمله ساندکلاد کردهام. تمرکز اصلی در ساختههایم بر موسیقی بیکلام و یافتن شیوههای بیانی در تلفیقی از صدای کمانچه و صداهای دیگر بوده است. در بیانی گستردهتر، در جستجوی گفتگو و باهمنشانیی جهان شنیداری درون و بیرون خود هستم.
اما اکنون در حال تهیهی اولین آلبوم با کلام خود با نام همانکه حسود شهرهای بارانی هستم. ایدهی اولیه تولید این مجموعه به حوالی سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ برمیگردد: نخستین سالهای فراگیریی نواختن کمانچه و مسحور شدنم از مواجهه با آلبوم شب، سکوت و کویر، که صدایی بود در حدفاصل موسیقی محلی و دستگاهی ایرانی و نه این بود و نه آن. خیال داشتم چیزی به همان روال از موسیقی گیلان، موسیقی گیل و تالش در بیاورم: نه در مقام مجری موسیقی فولکلوریک، بلکه به سان نغمهپردازی ملهم از موسیقی محلی. اولین قطعات این مجموعه، که اگر مجالی باشد در چند آلبوم ارائه خواهد شد، همان سالها ساخته شد. اما از زمستان سال ۱۳۹۷ ساخت قطعات مجموعه همانکه حسود شهرهای بارانی پروژهی اصلیام در تولید موسیقی بوده است. در تعلیق و سکتههای مدنیی سالهای اخیر ضبط و تولید این مجموعه به تعویق افتاد. سرانجام از میانهی جنگ اخیر و در سایهی فراغت ناخواستهی آن، با همراهانی حول موسیقی جمع آمدیم و شروع به تمرین و کار برای تهیهی این آلبوم کردیم. حضور من در حامی باش برای دعوت از عزیزانیست که میتوانند مخاطب این اثر باشند تا از تولید این مجموعه حمایت کنند.
درود و سپاس
امین ناصری