پروژه ترمیم سریال داییجان ناپلئون
پروژهٔ احیا و مستندسازی «داییجان ناپلئون»
داییجان ناپلئون یکی از ماندگارترین مجموعههای تلویزیونی تاریخ ایران است؛ مجموعهای به کارگردانی ناصر تقوایی که بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ ایرج پزشکزاد ساخته شد و در سال ۱۳۵۵ به نمایش درآمد. این مجموعه با داستان طنزآمیز، شخصیتپردازی کمنظیر و بازیهای ماندگار بازیگرانی همچون غلامحسین نقشینه و پرویز فنیزاده، جایگاه ویژهای در فرهنگ و خاطرهٔ جمعی چند نسل از ایرانیان پیدا کرده است.
با وجود ارزش هنری و تاریخی این اثر، متأسفانه نسخهای با کیفیت مناسب و درخور اهمیت این مجموعه برای سالها در دسترس نبوده است و نسخههایی که در دسترس عموم قرار گرفتهاند، اغلب از نظر کیفیت تصویر و صدا با افت و آسیبهای ناشی از گذشت زمان همراه بودهاند.
به همین دلیل، پروژهای شخصی را با هدف احیا، ترمیم و مستندسازی «داییجان ناپلئون» آغاز کردهام.
در این پروژه، علاوه بر تلاش برای بهبود و بازسازی کیفیت تصویر و صدا، روی بخشهای مختلف دیگری نیز کار میکنم تا مجموعهای کاملتر و ماندگارتر از این اثر ارزشمند فراهم شود.
از جمله:
ترمیم و بهبود کیفیت تصویر قسمتهای سریال
پاکسازی و بهبود کیفیت صدا و تلاش برای بازگرداندن وضوح بیشتر به دیالوگها
تهیه و تنظیم زیرنویس فارسی، انگلیسی و فرانسوی
بازبینی و اصلاح دقیق دیالوگها و هماهنگسازی زیرنویسها با تصویر
طراحی و بازسازی پوسترهای سریال و قسمتهای مختلف آن
گردآوری و ثبت اطلاعات مربوط به بازیگران و عوامل تولید
جمعآوری اطلاعات مربوط به شخصیتها، عوامل پشت صحنه و روند تولید
گردآوری تصاویر، پوسترها، اسناد و مطالب مرتبط با سریال
و در نهایت، ثبت و گردآوری هرآنچه که به شکل مستند و قابل اتکا دربارهٔ این مجموعه وجود دارد.
هدف این پروژه صرفاً افزایش کیفیت یک فایل ویدیویی نیست؛ بلکه تلاشی است برای حفظ و احیای بخشی از میراث تصویری و فرهنگی ایران.
«داییجان ناپلئون» فقط یک سریال قدیمی نیست؛ بخشی از تاریخ تلویزیون ایران و اثری است که شخصیتها، دیالوگها و طنز آن هنوز پس از گذشت چندین دهه در میان مردم زنده است. حتی برخی اصطلاحات و تکیهکلامهای آن همچنان در گفتوگوی روزمرهٔ چند نسل از ایرانیان استفاده میشوند.
امیدوارم این مجموعهٔ کارها بتواند در نهایت نسخهای با تصویر و صدای ترمیمشده، زیرنویسهای چندزبانه، اطلاعات کاملتر و آرشیوی منظمتر از «داییجان ناپلئون» فراهم کند؛ نسخهای که شایستهٔ جایگاه این اثر ارزشمند در تاریخ فرهنگ و تلویزیون ایران باشد.